Lavaredo Ultra Trail: Tre Cime zien en stoppen

Donderdag 22 juni zak ik af richting Cortina d’Ampezo om het TraKKs team te vervoegen en de Lavaredo Ultra Trail te lopen, 120 km door de Dolomieten. De wedstrijd vertrekt vrijdag om 11u ’s avonds, waardoor ik ruim de tijd heb om uit te slapen, startnummer op te halen, nog een middagdutje te doen en te wachten… Dat laatste zorgt er toch voor dat de spanning gestaag stijgt.

IMG_2305

Foto Bérengère Malevé

Ruim voor tienen ben ik klaar om naar de start te stappen. De benen voelen verbazend goed en ik krijg het gevoel dat het wel eens zou kunnen lukken om hier zeer goed te lopen. Een streepje Ennio Morricone maakt het helemaal af, en ik ben er snel vandoor bij de start om vervolgens in de eerste beklimming een comfortabel ritme te zoeken. Dat brengt me in de buurt van de eerste 2 dames: Ruth Croft en Caroline Chaverot. Deze eerste is iets boven mijn niveau, maar Caroline is ‘way out of my league’. Omdat ik opgevangen had dat ze met wat gezondheidsproblemen kampte, helemaal niet soepel leek te lopen en zeer zwaar ademde maakte ik me echter geen zorgen dat ik te ver vooraan zou lopen. Bovendien stond ik versteld van haar stokkentechniek die een beetje ‘n’importe quoi’ leek.

north-face-lavaredo-ultra-trail-2017-3677855-47563-35-low

Foto canofotosports.com

In elk geval ging de eerste klim zeer vlot en leken mijn Achillespezen, waar ik zwaar voor vreesde, het goed te houden. Terwijl de klim grotendeels over de weg en brede paden liep, is de afdaling er meteen één om u tegen te zeggen. Ik ben blij dat ik vlot kan meeschuiven met een groepje lopers, maar krijg plots de hete adem van Caroline in mijn nek. Zij loopt te foeteren dat ze voorbij wil en doet dat ook als een gekkin als ik een centimeter of 10 opzij ga. Voor de kenners: ze doet me op dat moment denken aan ‘La Brujita’ uit Born to Run van Chris McDougall.

Ik daal nog een hele poos vlot met Ruth achter me, maar op een gegeven moment schuif ik toch even aan de kant om ze door te laten. Het laatste 3e van de afdaling voelt stuntelig aan, maar dergelijke afdalingen zijn al even geleden, en zeker al in het donker. Er gaan nog een paar lopers voorbij, maar op de eerste hulppost rond 18 km denk ik toch stilaan mijn positie in de race gevonden te hebben.

Tijdens de 2e beklimming van de nacht gaan de stokken van de rug. Het is even zoeken naar een goed ritme, maar uiteindelijk kom ik ook hier vlot boven. In de afdaling draait het minder vlot dan ik zou willen, de pezen merk ik wel, maar niets verontrustend.

Door mijn snelle start had ik de reflex om wat meer te eten dan gewoonlijk, en dat begon wel wat op de maag te liggen, maar op zich ook niet verontrustend. Wat dat wel was, was dat ik gaandeweg trager en trager vooruitkwam en uiteindelijk zo goed als stilviel. De energie was op, ik zwalpte over het pad, mijn stokken gebruikend om nog enigszins recht te blijven. Ik at een energiebar, zette me even aan de kant, probeerde weer op gang te komen. Ik begon weer te stappen en gaf mezelf een half uur de tijd om erdoor te komen, maar nadat ik even stilgezeten had voelden mijn pezen als gebetonneerd aan en was het al snel duidelijk dat het erop zat.

IMG_2284

Op het glooiende stuk dat volgde deed ik nog een paar pogingen om weer op gang te raken, maar het werd niets. In de paar kilometer naar het volgende controlepunt moest ik een kleine 300 lopers voorbij laten gaan, daarbij telkens op mijn stokken steunend naast het pad laverend, wat niet echt hielp om vlot vooruit te raken. Het begon stilaan licht te worden en ik kon wat meer van de omgeving in me opnemen. Omdat het intussen zonneklaar was dat uitstappen de enige realistische optie was, zette ik me nog een 2e maal aan de kant om tot rust te komen. Ik werd regelmatig gevraagd of ik OK was, waarop ik antwoordde dat ik nog kon stappen, zo ook toen Christophe Thomas van TraKKs passeerde. Toen hij mijn stem herkende deed hij nog een poging om mij moed in te praten.

Als ik me iets later weer in beweging zette ging het nog steeds even moeizaam vooruit. Op de controlepost bij Lago di Misurina werd mijn vrees bevestigd dat er pas bovenaan de volgende klim een bus was voor uitstappers. Dat was nog een dikke 6 kilometer te stappen, maar was in die zin iets minder lastig omdat iedereen aan het stappen was, al was zelfs bij stappen mijn tempo verder gezakt dan dat van de gemiddelde “midpacker” waar ik nu tussen zat. Ondanks de pijnlijke martelgang probeerde ik zo goed en zo kwaad als het kon de pracht van het landschap in me op te nemen. Het lijkt een eeuwigheid te duren om de hulppost te bereiken, die al van veraf te zien is. Eens ik boven ben zet ik mijn gps-horloge uit en word overmand door emotie. In de grond van mijn hart wil ik dit niet, maar er zit echt niet anders op dan te stoppen.

IMG_2297

En dan gaat het ineens snel, voor ik het weet zit ik in een busje naar de start, te snikken terwijl ik mijn vrouw aan de lijn krijg, de pijnscheuten te verbijten, mijn materiaal aan het opbergen en mijn wonden aan het likken. Nadat ik naar mijn verblijf getjokt ben leg ik me dadelijk op bed en ben ik er een goed uur tussenuit.

IMG_2300

Als ik terug wakker word, voel ik me verassend fris. Meteen komen de vragen weer boven rijzen: had ik het langer uitgezongen mits een tragere start? Speelde de hoogte een rol? Zijn mijn pezen er echt zo slecht aan toe? Anderzijds groeit het besef dat ik me gezien de twijfels een paar weken eerder nog gelukkig mag prijzen dat ik hier aan de start kon staan, en werd dit een zeer intense ervaring in het schitterende decors van de Dolomieten.

Advertenties

One thought on “Lavaredo Ultra Trail: Tre Cime zien en stoppen

  1. Pingback: De wonderen zijn de wereld nog niet uit tijdens Lakeland100 | Lightfoot Aaike

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s