GTLC 2017: Waren mijn pezen maar flexibel ingesteld

Ik zag de bui al hangen, anderhalve week voor de wedstrijd lieten de Achillespezen zich maar al te goed voelen… Waar ik er anders in slaag om met een iets lichtere training en voldoende rust dit probleem onder controle te houden, gaven mijn hartslagwaarden (heart rate variability) aan dat mijn lichaam de strijd aan het verliezen was.

Voor ik om 3u ’s ochtends op de bus stapte naar de start van de 105km van de Grand Trail des Lacs et Chateaux (GTLC), voelden mijn voeten licht aan en dacht ik een moment dat ik er weer in geslaagd was om op het juiste moment ‘klaar’ te zijn.

De start leek me wat minder kamikaze dan de voorbije 2 jaar, maar de eerste 20 km zijn bijzonder goed beloopbaar en daar moet je in de ochtendfriste toch optimaal van profiteren. Hoewel het tempo geen probleem vormde, voelde ik al vanaf kilometer 1 dat er iets niet pluis was. In plaats van bij elke pas af te zetten door mijn voet te plooien (en daarbij de ‘energy return’ uit de Achillespezen te benutten), hefte ik deze quasi recht omhoog op. Bye, bye loopeconomie… Deze loopstijl voelt zeer houterig aan, maar ik zie geen mogelijkheid om soepeler te lopen. Al snel merk ik aan allerhande spierpijntjes  dat ik behoorlijk aan het compenseren ben en het me navenant veel moeite kost om vlot vooruit te raken.

18788327_10210963051566852_1239669407_n

Foto via Stijn Van Lokeren

Niettemin loop ik mee vooraan en na een kleine misser van 2 vroege koplopers -die we vreemd genoeg niet meer terugzien- loop ik samen met Stijn Van Lokeren en een loper met stokken richting eerste beklimming van de dag. Ik ben intussen zo aan het harken dat ik benieuwd ben wat het klimmen gaat geven. Naar boven dribbelen op de skihelling van Ovifat voelt iets beter dan op vlakke of dalende stukken, maar fris zijn de benen allerminst.

Samen met Stijn doorkruis ik het eerste stuk knuppelpad over de Hoge Venen. Vorig jaar maakte ik hier een filmpje van Christophe Winkin waarmee ik aan het doorbrommeren was. Zowel het gevoel als de tussentijden wezen erop dat het dit jaar weer wat anders zou worden.

Hoewel het een plezier was om met Stijn te lopen had ik al even door dat ik gegeven de omstandigheden een versnelling of 2 lager zou moeten schakelen om überhaupt te finishen. De opties om ergens op te geven of mijn borstnummer in te leveren en via een shortcut naar de finish te lopen speelden door mijn hoofd. Toen ik op een vlotlopend stuk buitenproportioneel veel moeite moest doen om mee te lopen, liet ik Stijn gaan en besloot ik een stuk alleen af te zien.

Het duurde even, maar aan een iets lager tempo zag ik me uiteindelijk wel finishen, de pijn werd niet meer erger, ik kon weer wat intenser van de prachtige omgeving genieten. Toen ik na 40 km nog steeds als 2e liep vond ik dat ik die plaats dan toch maar moest verdedigen en kon ik stilaan vrede nemen met de pijntjes, op dit punt in de race zullen de meeste andere lopers wel één of ander ongemak ervaren.

Het parcours was licht gewijzigd ten opzichte van vorige jaren en de mix van herkenning, onzekerheid en verwondering door oude en nieuwe passages langs het water en door het veen maakten er uiteindelijk een zeer mooie loopervaring van.

Rond Malmedy had ik me aan behoorlijk wat extra klimmen verwacht, maar voor ik het wist stond ik bovenaan het kapelletje waar we dit keer niet via de trappen kwamen. In de afdaling naar het centrum werd ik ingehaald door de koploper van de 60 km en iets later door een groepje achtervolgers. Tijdens de daaropvolgende klim over de weg haalde ik ze nagenoeg allemaal weer bij, maar in de afdaling moest ik dan weer vaststellen hoe waardeloos mijn benen waren.

Intussen begon de temperatuur stevig op te lopen, maar daar heb ik al redelijk wat ervaring mee. Ik ben er wel fan van om af te koelen door me volledig onder te dompelen in de riviertjes, wat ik uiteindelijk ook een keer of 4 à 5 zou doen. Het enige moment dat ik het echt moeilijk kreeg met de warmte was toen ik rond 80 km zonder water viel en de bevoorrading nog een stuk verder bleek dan ik aanvankelijk gedacht had.

De wedstrijd verliep verder zonder incidenten en ik begon stilaan lopers van de 60 km terug in te halen en de achterhoede van de 30 voorbij te steken. De laatste kilometers zou ik al bijna blindelings kunnen lopen, en ik kan me zelfs het vlotte tempo van vorig jaar herinneren. Daar kan ik nu bijlange na niet aan tippen, maar met de finish in zicht lukt het me toch om nog redelijk door te zetten.

Na 11:01 kom ik over de finish van deze lange en hete editie. Tevreden dat ik het mentaal kon opbrengen, de 2e plaats kon handhaven en een stevige warmtetraining achter de rug heb, maar eigenlijk was ik daarvoor niet gekomen. Ik wou voor een toptijd gaan, maar dat bleek er geen moment in te zitten. Ik heb intussen mijn hersenen zitten pijnigen over wat ik fout deed in de aanloop naar deze wedstrijd: te hard geprobeerd om mijn training van vorig jaar na te bootsen, te weinig slaap, mijn pezen te hard geforceerd tijdens pliometrische oefeningen,… In elk geval is het nu niet het moment om me te forceren, als ik met stijve achillespezen aan de start sta in Lavaredo komt het allicht niet goed. Dus liever fris en (licht) ondertraind dan geblesseerd starten.

P.S.: Ik liep hier met de inov-8 trailtalon 250, een vlotlopende schoen, die net als de meeste inov-8 modelen goed draineert na passage door water, wat wel zeer handig is als je af en toe het water induikt.

P.P.S.: Ik hoop binnenkort meer foto’s toe te kunnen voegen. Ik nam er dit keer zelf geen en de foto’s van de organisatie zijn nog niet beschikbaar.

Advertenties

One thought on “GTLC 2017: Waren mijn pezen maar flexibel ingesteld

  1. Pingback: De wonderen zijn de wereld nog niet uit tijdens Lakeland100 | Lightfoot Aaike

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s