Grote plannen, ambiteuze doelen, flexibele ingesteldheid

Toen ik in augustus vorig jaar bericht kreeg dat ik bij de TDS in de elite box mocht starten voelde ik me behoorlijk vereerd. Maar nadat ik nog beter presteerde dan mijn ranking deed vermoeden, terwijl ik helemaal niet zo’n goed gevoel had tijdens de wedstrijd, wist ik in het post-TDS gat even niet wat ik ermee aan moest… Als hoofddoel voor 2017 twijfelde ik sterk tussen het wilde, technische en relatief korte Skyrunning in het Verenigd Koninkrijk, een lange competitieve tocht (waar ik dan toch niet zo slecht in bleek) of een wilde lange tocht zoals mijn avontuur in Noorwegen.

In de laatste categorie viel mijn oog op de Lakeland 100. Dit is een 100-mijl race in het Engelse merendistrict met een fameuze reputatie. De volgende quote op lakeland.com geeft in elk geval goed aan wat ik zocht:

Seasoned ultra runners have tried and many have failed, a finisher’s medal in the Lakeland 100 is possibly one of the most treasured possessions you will ever receive. There are few things in life for which you will have to work so hard, show such commitment, desire and the simple stubbornness to keep going.. the minority who have completed the event will concur.

Helaas bleek de wedstrijd volledig volzet toen ik in het najaar eindelijk mijn besluit genomen had om me hiervoor op te geven. Ik kon het idee om hier te lopen (en er de familievakantie aan te koppelen) echter niet zomaar loslaten, en bleef regelmatig de website in het oog houden. Op één van die gelegenheden viel mijn oog op de beschikbaarheid van een aantal “eliteplaatsen”. Ik stuurde mijn kandidatuur in en ergens midden maart zou ik uiteindelijk een vreugdedansje maken omdat deze aanvaard werd!

In tussentijd had ik via TraKKs de mogelijkheid gekregen om in te schrijven voor de Lavaredo Ultra Trail  120 km) in de Dolomieten eind juni. Voeg daaraan nog de 105km lange Grand Trail des Lacs et Chateaux (GTLC) aan toe, en daarmee heb ik een naar mijn normen zwaar zomerprogramma bijeengepuzzeld. Vooral omdat ik het op elk van de 3 goed wil doen. De GTLC omdat ik geloof dat er vorig jaar nog wat marge opzat, Lavaredo omdat deze me TDS-gewijs zou moeten liggen, en Lakeland omdat ik een tijd wil lopen die een eliteplaats waardig is.

Planning_Aaike

Als het even kan wil ik respectievelijk een parcoursrecord, de beste Belgische tijd en een top-10 plaats neerzetten. Tegelijkertijd wil ik hier realistisch in zijn. Als ik terugkijk naar mijn tussentijden op de GTLC van vorig jaar (wat niet van mijn gewoonte is) lijkt me dat zeer sterk gelopen. Op een betere dag krijg ik hier allicht een paar minuten af, maar als het tegenzit ben ik al snel een half uur tot een paar uur langer onderweg. Voor de buitenlandse wedstrijden zullen recuperatie, inschatting van het terrein, en specifiek voor Lakeland, de navigatie belangrijke factoren zijn. Hoe het ook uitdraait, naast de fysieke uitdaging wil ik ook met volle teugen genieten van het natuurschoon en mooie ervaringen opdoen.

Advertenties