NorthCTrail 2017: Gehoopt op een rustig dagje aan zee

Wat vooraf ging

Het is niet mijn gewoonte om met een tussenpoos van slechts 2 weken een wedstrijd te lopen, dus ik was benieuwd wat dit ging geven na de stevige Trail by the Sea.  Aanvankelijk leek ik goed te herstellen, maar een nachtje zonder slaap tijdens het assisteren op de Legends Trail zorgde toch voor de nodige “accumulated fatigue”, waardoor ik minder fris en met stijvere achillespezen aan de start stond. Omdat ik niet direct veel namen op de startlijst herkende, hoopte ik toch stiekem dat ik me niet te hard zou moeten forceren en het een mooi dagje aan zee zou worden.

Hoe het uitdraaide

De blauwe hemel bij de start was op dat vlak zeker veelbelovend. De eerste kilometer op het strand ging iets sneller dan in 2016, toen Thomas het tempo bepaalde. Ik kreeg meteen gezelschap van Kristof Declerck en Ansgar Carlier. Na een paar kilometer voelde ik mijn kuiten verstijven, waardoor ik instinctmatig een tikkeltje trager ging ondanks het perfect vlot beloopbare strand.

sportograf-91186000_lowres
Voor het keerpunt na 12 kilometer strand kregen we ook gezelschap van Kevin D’Hondt, maar toen we een paar kilometer verder de duinen introkken werd de kopgroep weer uiteen getrokken, waarbij enkel Kristof overblijft. Hoewel er redelijk wat afgebabbeld wordt, blijft het zeer stevig doortrekken. Echte gaten worden er niet geslaan, enkel bij de bevoorradingen moet ik even opletten dat ik Kristof -die met Camelbak loopt- niet te ver laat gaan.
sportograf-91192208_lowres
Als we met een goeie 35 km in de benen samen heelhuids de Hoge Blekker over komen lijkt het me duidelijk dat we deze wedstrijd zo goed als samen gaan uitlopen. Het ploeteren in het mulle zand begint te wegen, maar we blijven goed doorbijten. Als titelverdediger ben ik uiteraard zeer gretig om weer te winnen, maar omdat we naar mijn inschatting zeer aan elkaar gewaagd zijn, wil ik het risico niet lopen om te vroeg te demarreren en me hierbij op te blazen. Na goed gedronken te hebben en het resterende water over hoofd, nek en handen gekletst te hebben probeer ik met nog 2,5 km te gaan zo vlot mogelijk omhoog te lopen. Mijn poging lijk al vrij snel succesvol, maar omdat ik echt op mijn limiet loop en niet het gevoel heb dat ik vlot vooruit kom, blijf ik regelmatig achterom kijken. Pas als ik op de laatste strook strand niemand achter mij zie ben ik er gerust op dat er geen extra versnelling aan te pas moet komen om hier voor de 2e maal winst binnen te halen. Dit keer laat ik de eindsprint maar voor wat het is en probeer vooral van het moment te genieten. In een tijd van 3:36:56 heb ik het bovendien ook nog eens 10 minuten sneller gedaan dan vorig jaar en daar kan ik Kristof toch alleen maar voor danken!
sportograf-91193956_lowres
IMG_2038

P.S. Trail by the Sea vs. NorthCTrail

Als nawoord wil ik even ingaan op de vraag welke wedstrijd nu het zwaarst is: Trail by the Sea of de NorthCTrail? NCT is (met ong. 50 t.o.v. 42) uiteraard een stuk langer en de weersomstandigheden zijn een zeer grote factor in dergelijke wedstrijden, maar hierbij toch een poging. TbtS moet het hebben van het zeer sterke deelnemersveld, de lastigere stroken strand en de pittige bosklimmetjes. De NCT start weliswaar met vlotlopend strand, maar zodra er de duinen ingetrokken wordt ligt het aandeel mul zand behoorlijk hoog, en de finish door de duinen is toch een behoorlijke troef. Mits het importeren van een schare Nederlandse zandlopers denk ik dat we met de NCT een Belgische winnaar hebben. Als we naar variatie en natuurschoon kijken is TbtS echter de onbetwiste winnaar. Evenveel reden dus om met een schare Belgen ginder te gaan trailen ;-).

P.P.S. De NCT was de vuurdoop voor mijn nieuwe Inov-8 Trail talon 250 schoenen. Dit is de opvolger van de Race Ultra, een schoen voor lange afstanden over droog terrein, en heeft in vergelijking wat meer flexibiliteit en grip. Beiden zijn allicht niet echt nodig in het zand, maar ik kwam er in elk geval goed mee uit de voeten.

Trail by the Sea 2017: de snelheid is er!

Met uitzondering van 2016 nam ik aan alle 6 edities van de Trail by the Sea deel. Sinds mijn eerste deelname heb ik toch wel een deel van mijn hart verloren in het Zeeuwse zand en mijn deelname aan de Belgische North-C-Trail maakte de gemiste editie in 2016 toch niet geheel goed. Daarom loop ik in 2017 beiden…

16865164_1287020784685033_2923192916211101105_n

Foto FOto’s en VIDeo’s

Hoewel deze wedstrijd in de eerste jaren telkens een paar kilometer langer werd tot de marathonafstand in 2014 werd bereikt, en ook de startlocatie een aantal keer wijzigde, vormt deze wedstrijd voor mij toch een mooi ijkpunt. Zowat jaar na jaar ben ik hier vooruitgegaan, en ook dit jaar bleek dit het geval. Maar een andere constante is dat ik de zwaarte ervan durf te onderschatten en me nogal makkelijk op sleeptouw laat nemen door sterkere lopers en (deels daardoor) in de 2e helft een (zeer) zware race krijg voorgeschoteld (waarvan ik dan maar hoop mentaal sterker te worden).

img_0014

Foto Arjan Schotanus

Dit jaar waren start en finish in Renesse, wat het begin en vooral het einde van de wedstrijd op papier vrij snel maakt, maar dat wordt gecompenseerd door extra veel gekronkel in de duinbossen rond Westenschouwen. In de eerste pakweg 10 kilometer liep de kopgroep nog grotendeels op een hoop, die versterkt werd door een aantal lopers van de “Halve Marathon XXL”. Het tempo lag behoorlijk hoog, en het was me duidelijk dat dit voor mij niet duurzaam was, maar dat kon de pret niet bederven. Toen Tim Pleijte en Erwin Adan een gaatje sloegen bleef ik wijselijk “achter” samen met Pascal van Norden en Falco Olivier, maar ook dat gezelschap bleek een kilometer of 8 later te snel voor mij. Omdat ik het nog wat te vroeg vond om de rol al volledig te lossen hing ik nog een paar kilometer aan de staart, maar voor de tweede helft van de wedstrijd stond ik er toch alleen voor. Het werd berekend lopen, met als doel in de laatste 10 km de knop terug naar racemodus te kunnen draaien. Dit lukte nog behoorlijk, waardoor ik nog binnen de 2:58 finishte. Daar kan ik alleen maar tevreden mee zijn, zeker wetende dat ik er 2 jaar geleden nog 23 minuten langer over deed, en dat verschil slechts ten dele toe te schrijven is aan een sneller parcours.

dsc_5404

P.S: Ik liep hier met de Inov8 Terraclaw 220, vooral omdat dit zowat mijn lichtste schoen is met nog enig profiel

En voor de liefhebbers hier nog een paar filmpjes:

Trail by the Sea aftermovie 2017

Trail by the sea Marathon 2017 (extended video)