Trail du Mont: stevig van start

Als winterse wedstrijd kreeg ik dit jaar de Trail du Mont nabij Doornik voorgeschoteld. Deze wedstrijd van rond de 33 km was me als zeer modderig omschreven, en leek me dan ook de ideale gelegenheid om de X-Tallon 225 schoen eindelijk eens op de proef te stellen en mijn benen eens wat langer te laten rollen dan op een cross.

Speciaal aan deze wedstrijd is de start om 7u30, wat deze tijd van het jaar wil zeggen dat je toch nog een uur in het donker loopt. Uiteraard vormt het geen probleem om met een degelijke lamp de reflecterende markeringen te volgen. Maar de stevige snelheid waaraan gestart werd resulteerde erin dat de hele kopgroep na het beklimmen van een talud vlot rechtdoor bleef klimmen en pas bovenaan het veld door had dat we weer naar beneden moesten…

Het eerste kwart van de wedstrijd werden we kriskras dwars over tal van velden gestuurd en werd er vooraan goed doorgetrokken. Behalve ter hoogte van doorgangen tussen de velden, waar de aarde goed vertrappeld was door koeien, bleef ik aanvankelijk wat op mijn honger wat modder betrof. Maar uiteindelijk volgden een aantal zeer mooie passages door bos en oversteken door akkers waar een degelijke grip zeer goed van pas kwam.

passage-technique-6

Foto Trail du Mont – Hard aan het werk

Na 9 km passeerde het parcours opnieuw langs de start. Doordat er samen werd gestart met een kortere teamloop (waarbij de 2e loper op dit punt inhaakt), was het me enigszins ontgaan op welke positie ik ergens liep. Het kwam als een behoorlijke verrassing om te horen dat ik als 3e liep. Maar omdat mijn lichaam op dat moment al begon tegen te sputteren was het enige wat ik kon bedenken dat het toch nog lang was om vol te houden. Dat volhouden bleek eerder een dipje te worden, en bovendien leek het me dat ik op dat moment het zwaarste stuk van het parcours voorgeschoteld kreeg.

Interessant bleef het in ieder geval wel met leuke bospassages met af en toe een klauterstuk en zelfs een enkele strook ijs, een doorsteek door een vierkantshoeve en bevoorrading binnen in de hangars van landbouwbedrijven. De sporadische stukken asfalt bleken vervaarlijk glad, maar dat was dan ook het enige moment waarop het agressieve profiel van mijn schoenen niet echt hielp.

trail_du_mont-aaike

Foto PictureLore

Intussen bleef het mentaal een kwestie van te blijven duwen om het tempo er in te houden. Uit het feit dat ik niemand in mijn buurt zag leidde ik af dat dit nog behoorlijk lukte. Toen het parcours met een 6 km te gaan samenkwam met dat van de teamloop gaf het toch een fameuze boost om constant lopers in te halen. Op de laatste lange klim kwam ik nog goed uit de voeten, en toen ik hoorde dat de 2e individuele loper aan het stappen was bleef ik verder harken. Een paar 100m verderop sprak een loper me aan met de vraag of ik óók de 33 liep en kreeg hem vervolgens in mijn kielzog. Er volgde een passage over een pleintje met (gladde) trapjes op en af (waar ik geen risico’s nam) en toen zag ik tot mijn verbazing dat we vlak bij de finish waren. Ik zette een versnelling in, merkte dat Paul Bara tot op mijn hoogte kwam, en smeet me nog eens met een laatste versnelling over de meet in een foto-finish voor de 2e plaats. Wat mij betreft hadden ze deze op ex-aquo mogen zetten, maar toch blij dat ik die laatste versnelling eruit geperst kreeg.
arrivee-98

Foto Trail du Mont

Ik was zeer blij dat ik op deze zeer sympathieke en unieke wedstrijd uitgenodigd werd. Bedankt José en Thomas! Ik kan de Trail du Mont alleen maar aanbevelen. Mocht je interesse hebben moet je deze voor volgend jaar zeker in de gaten houden, want dat zou meteen de laatste editie kunnen zijn.
Advertenties