Les Lucioles… Een gezellige bedoening

Als eerste wedstrijd van het jaar liep ik de 22km avondtrail Les Lucioles. Kwestie van eens iets nieuws te proberen…

Na L’Origole had ik 4 relatieve rustweken ingebouwd, waardoor ik slechts 2 weken had om me enigszins voor te bereiden. Helaas ging het vrijdag van de 1e week al mis en werd ik overvallen door de griep, waardoor ik 4 dagen buiten strijd was, en 4 dagen later stond ik aan de start… Niet echt ideale omstandigheden, dus dat zou afwachtten worden hoe het liep…

Voor het eerst in mijn loopcarrière geraakte ik niet op tijd uit het sanitair. Onder andere omstandigheden zou ik dit al een half drama gevonden hebben, maar nu kon ik me er gerust bij neerleggen om volledig achteraan te startten. Alhoewel, na 100m viel het tempo voor het eerst stil en bij het eerste smalle modderpaadje was het stapvoets rijtjeschuiven. Ik probeerde naar voren op te schuiven, wat in de massa (een goeie 500 lopers) niet zo evident bleek. Pas na 5 km, in de buurt van een kasteel bij Pepinster, kon ik een beetje doorlopen.

Van dan af liep ik constant in te halen, zonder al te opdringerig te zijn als ik even moest wachten bij het naar boven stappen. Het parcours was werkelijk subliem, met stijle beklimmingen en dito technische afdalingen. Helaas bleek zich onder mijn Salomon Lab Sense SG schoenen al snel een modderkoek te vormen waardoor ik nauwelijks nog grip had en toch wat minder durfde in de afdalingen. Ook het gebruik van een handlamp leek niet ideaal als je molenwiekend naar beneden wil denderen, al maakt die het je wel makkelijker om af en toe rond te kijken en de omgeving op te nemen.

Naarmate ik opschoof waren de lopers een stuk dunner bezaaid, maar ik kreeg geen idee van hoever ik vooraan liep. Het feit dat ik zeer vlot bleef inhalen had een belletje moeten doen rinkelen dat ik qua tijd ver onder mijn niveau liep… In elk geval mocht de wedstrijd voor mij nog een stuk langer duren, maar een perfecte training was het in elk geval, met als kers op de taart nog een mooie eindsprint.

Ondanks het feit dat deze wedstrijd voor mij verre van ideaal verliep, heb ik mij zelden zo goed geamuseerd. Nagenietend en keuvelend bij een spaghetti en een lekker biertje in een verwarmde tent en een halve discobar aan de finishlijn durf ik te zeggen dat dit met grote voorsprong de gezelligste wedstrijd is die ik ooit liep.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s