Trèfle à 4 feuilles 2014

Op zondag 29 januari nam ik deel aan de trèfle à 4 feuilles te Olne. Deze sympathieke wedstrijd was 2 jaar geleden mijn eerste echte ervaring met trail-lopen, en ik kan deze dan ook zeer warm aanbevelen aan iedereen die er iets in ziet om wat ruiger terrein te verkennen. Het leuke aan de trèfle is dat deze wedstrijd opgebouwd is uit 4 lussen (tussen de 9 en 12 km) en je na elke lus kan stoppen (en dus niet per se 42 km hoeft te lopen).

In 2012 maakte ik hier een typische beginnersfout. Door het blindelings volgen van een medeloper werd het voor mij een wedstrijd met 4,5 lussen. In de 2 jaar sinds mijn vorige deelname is er heel wat veranderd; ik heb intussen een redelijk aantal lange trails achter de kiezen, loop met trail schoenen, heb (weliswaar wegens een aantal blessures) kennis gemaakt met oefeningen voor het verbeteren van de ‘core stability’, heb mijn traditionele broodjeslunch sinds november vervangen door een stevige salade (o.a. na het lezen van Paleo Diet for Athletes) en heb sinds 1 januari (!) de truuk gevonden om met 2 trappen tegelijk naar beneden te lopen.

Foto van Gédéon Baltazard

Foto van Gédéon Baltazard

Nog een verschil met 2 jaar geleden is dat ik deze keer zeer relaxed aan de start kwam. Het nieuwe van het trail-lopen is er inmiddels af voor mij en ik zag deze wedstrijd in de eerste plaats als een lange training in de aanloop naar de Trail by the Sea. Ik startte vrij vooraan, maar  tijdens de 1e km was het toch een gewroet om een goed tempo te vinden. Ik ging er van uit dat de eerste km hierdoor wat trager verliep, maar toen ik zag dat de 2e km al in 3:40 had afgelegd dacht ik het toch best wat rustiger aan te doen op dit parcours. Nu ja, bergaf en op vlakke stukken bleef ik gewoon goed op gevoel doordraaien, maar bergop lette ik er extra op om niets te forceren, om dan vervolgens naar beneden te denderen over de glooiende hellingen. Op dergelijke stukken haalde ik ook systematisch lopers in. Op een modderige flank met een single track ging het me echt te traag in de afdaling en versnelde ik om een loper in te halen langs het gras, maar nu kwam het er op aan om ook een 2e loper in te halen voor een omgevallen boom die deels op het pad lag. Hierdoor moest ik nog extra versnellen en belande ik even in een stuk verzakte modder vlak voor de omgevallen boom. Op de valreep kon ik nog corrigeren om zo zonder valpartij terug op het pad te komen. So far so good…

Iets voor het einde van de eerste lus werd ik ingehaald door Jean-Yves Delarge, die ik al eerder tegenkwam op een wedstrijd. Omdat ik hem toch van een hoger niveau inschat, vreesde ik dat dit toch een duidelijke indicatie was dat ik echt te snel gestart was. Maar ik liet mijn hoofd er niet door op hol brengen en bleef op gevoel doorlopen en genoot van het bij momenten bijzonder  aangename zonnetje en het gevarieerde landschap en terrein.

Tot mijn verbazing had ik na de 2e ronde mijn tempo mooi kunnen aanhouden (4:40), maar ik twijfelde er toch sterk aan of ik dit in de 2e helft van de wedstrijd zou kunnen volhouden. De derde ronde begon met een paar leuke afdalingen waar ik mooi naar beneden kon ‘rollen’ en in tegenstelling tot 2 jaar geleden bleek de kracht nog niet weg  uit mijn benen tijdens de beklimmingen en kon ik aan een gestaag tempo naar boven tjokken.

Midden de 3e ronde bleek ik op een 6e plek te lopen en op naar het einde van die ronde bleek ik dichter te komen op een man of 2 (soms moeilijk in te schatten omdat hier de lopers van de verschillende afstanden samenkomen). Een plek in de top-5 zat er dus nog in, zeker toen ik hoorde dat ik 4e liep bij het begin van ronde 4. De loper voor mij had ik in het begin nog in het zicht, maar die had duidelijk een versnelling ingezet. Ik bleef gewoon aan een stevig tempo doorlopen en kreeg tot mijn verbazing 2 lopers in het vizier op 4-5 km voor de finish. We kregen nog een paar mooie hellingen en echt versnellen om er bij te komen zat er niet in. Blijkbaar kwam ik wel gestaag dichter en op pakweg 1 km van het einde kwam ik voorbij Jean-Yves, en tot mijn grote verbazing een halve km later ook voorbij nr. 2 , Thierry Delhez. Om me van de 2e plaats te verzekeren zette ik op dat moment een finale versnelling in, waarvan ik zelf niet wist dat ik ze nog in de benen had.

Tweede op een trailmarathon! Zelf klokte ik af op 3:10:28. Om één of andere reden staat in de uitslag 3:11:25 met Thierry op 2 seconden terwijl ik naar mijn aanvoelen veel meer voorsprong had, maar dat zijn details. Tenslotte heb ik, geheel tegen eigen verwachtingen in, een van mijn beste prestaties ooit geleverd!

Advertenties